کلیم کاشانی

افسانه ی حیات

افسانه ی حیات دو روزی نبود بیش

آن هم کلیم با تو بگویم چه سان گذشت

یک روز صرف بستن دل شد به این و آن

روز دگر به کندن دل شد از این و آن

ابوطالب کاشانی متولد در حدود 1020 هجری شمسی و متوفی در حدود 1093هجری شمسی . بااینکه در همدان متولد شد ولی به علت اقامت طولانی ترش در کاشان به کلیم کاشانی معروف گردید . مدتی در هند بود و مدتی در ایران ولی اواخر عمر خود را در کشمیر سپری کرد . شاعر دربار شاهان هند به ویژه شاه جهان بود و به همین علت به ملک الشعرا معروف گردید . قصیده و مثنوی را نیکو می سرود و لی مهارت او بیشتر در غزل بود و صاحب مضامین تازه و دقیق در آن . در ایجاد معانی و تخیلات لطیف و استعمال کلمات محاوره یی در شعر چیره دست بود و دیوان او در هندوستان و ایران مکرر به چاپ رسید . تصویر و شعر فوق به او تعلق دارد . خدایش بیامرزد که چه زیبا و خردمندانه گفت . وقتی از چهل میگذریم کم کم در می یابیم که چقدر عمر بشر کوتاه است . تا آن زمان اگر دل می بستیم پس از آن باید کم کم دل بکنیم . واقعا هم نیمی از عمر کوتاه یا دو روزه صرف دلی بستن به این و آن شد و نیم دیگر صرف دل کندن و پذیرفتن پیری و درماندگی و مرگ .